Hinatanas diary [Orange theme]
Hinatana (ปรัช สินธุนาวา)
(Grandfoll) combine with group of m.3/5 # 22 central diary.
Hinatana , Grandfoll 2005
Grey Town.
Before Test (9 / 24 / 05)
Talk
ครั้งนี้เป็นไดอารี่ปิดท้ายก่อนที่อัสสัมชัญสมุทรปราการจะก้าวเข้าสู่ฤดูสอบปลายภาค พวกคุณเครียดจนขี้ไหลแน่เพราะที่นั่งถูกสลับคั่นระหว่างชั้นเรียนฉะนั้นโอกาสลอกของคุณ
รายชื่อสมาชิกประจำ(Expert) 1. นายกร กังวานสุรไกร (กร)ห้องม.5/4 2. นาย 3. นาย 4. นาย 5. นาย 6. นาย |
รายชื่อสมาชิกขาจร(Medium) 1. นาย 2. นายวริศ ภาณุพัฒนพงศ์ (วอ, ริด)ห้องม.5/2 3. นายระชา โหลทอง (โหล)ห้องม.5/4 |
รายชื่อสมาชิกระดับพิเศษ(VIP. Exclusive) 1. นายปรเมศร์ อร่ามเสรีวงศ์ (แหม)ห้องม.5/2 |
รายชื่อสมาชิกใหม่(Beginner) ยินดีต้อนรับนะครับ 1. นาย |
อ้อ ผมก็เพิ่งรู้นี่แหละว่าเหลือทั้งหมดสิบเอ็ดคน ขาดหายไปหลายคนเหมือนกันแต่โอเค ผมลั่นวาจาไว้แล้วว่าหากไม่ชอบเชิญเปิดตูดหนีไปได้เลย แต่ใครอ่านแล้วถูกใจ แต่ไม่คอมเม้นต์ ไม่มีการติดต่อใดๆทั้งสิ้น ผมว่าคุณควรนอนหงายบนเตียง เอาตีนก่ายหน้าผากแล้วเริ่มคิดได้แล้วละ หรือคุณอยากได้ตีนผม? ไม่ว่ากัน
ทีนี้เข้าเรื่องได้แล้ว เอ่อ วันนี้ผมค่อยข้างไม่สบายเพราะควันระยำจากรถเฮงซวยบนท้องถนนเลียบโรงเรียนราชวินิต แรงจับขั้นจับไข้อยู่ที่เซนทรัล ขออภัยสมาชิกสง่าพงษ์ที่ต้องให้ไปเป็นแพทย์ส่วนตัวโดยที่คุณเองก็ไม่รู้ว่าร่างกายผมเริ่มกรอบๆ ขอขอบคุณ
บันทึกวันนี้ผมไม่มีเรื่องอะไรจะเล่า แต่ผมอยากให้พวกคุณคลายเครียดนี่นา ...คุณรู้จักหนังสือ นินทากรุงเทพไหม? ไม่เป็นไร คงไม่รู้สักคน เอาเป็นว่าวันนี้บันทึก นินทาอัสสัมชัญ ก็แล้วกัน
อ้อ ยาวแน่นอน อย่าอ่านแทนหนังสือสอบ และอย่าอ่านก่อนสอบ(เดี๋ยวความรู้รั่ว) แต่คอมเม้นต์งามๆหากท่านอ่านจบ อ่านไม่จบไปไกลๆตีน
Event 01
ไอ้เกย์
....ไอ้เกย์
....ไอ้เกย์?
........ไอ้เกย์!?!?
มันเป็นใคร? ผมให้คุณคิดสามวินาที.........
ใบ้ก็ได้ เขา เอ่อ เขา.....เป็นคนที่ชอบกล้าม เขามีผมทรงไม้กวาดและยืนแอ่นตูดอย่างบึกบึน เขาชอบกล้ามและชอบเนื้อแก้มก้นเวลาเกร็งเป็นพิเศษ ตัวเขาชื้นเหงื่อและเหนียวเหมือนหอยทากตลอดเวลา นอกจากนั้นเขายังเป็นพวกบ้ากำลังอีกด้วย..........พิเศษ เขาเป็นชายที่เกย์ทุกคนต้องหลงใหลในกล้ามเนื้อและรูปทรงอันยั่วยวน ถึงขนาดเคยถูกเกย์ทักในเซนทรัล และเกือบโดนอัดตูดตอนไปจตุจักรมาแล้ว (หมายเหตุ ผมคิดว่าตอนนี้เขาต้องพกมีดเดินจตุจักร)
เฉลย
หมับ!!
เสียงมือกางห้านิ้วแล้วบีบเข้าหนั่นเนื้อแก้มก้นเต็มแรง เนื้อแน่นถูกขยี้ด้วยฝ่ามืออย่างตะกละตะกลาม เขารีบร้อนขยำอย่างสุขสันต์และกระสันในอารมณ์แล้วปล่อยมือทิ้งเหยื่อให้อารมณ์ค้างอยู่อย่างนั้น ฮินาตานะหันวูบไปดูชายที่ขยำตูดเขา
เฉลย = เยา
เฮ้ย!? พักนี้มึงเป็นเชี่ยอะไรว้ะ ชอบจับตูดกูจัง ...เชี่ย ขนลุก
เฮ้ยปรัช เดี๋ยวมึงไปหาไอ้แหมกับกูไหม?เยาเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน มือยุกยิกล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงดีที่ไม่ได้เกาเป้าอย่างเมามัน ฮินาตานะไม่คิดอะไรมากเนื่องจากเขาถูกจับจนชิน และเขาเองก็ไม่ได้รังเกียจมือแข็งแรงหยาบกร้านที่ชุ่มโชกได้ด้วยเหงื่อเท่าไหร่ ....เอ่อ เอาเป็นว่าผมล้อเล่นแล้วกัน โอเคไหม?
เยาเป็นเกย์หรือ?
เยาไม่ได้เป็นเกย์ เยาเกลียดเกย์
แต่เยาชอบจับตูดเกย์ และบางทีก็จับพวงสวรรค์ของเกย์(ฮินาตานะ)
บางทีก็ลามปามถึงตูดเพื่อนฝูง(ปรเมศร์)
บทสนทนาทางโทรศัพท์ของเขา(ผู้เขียน)และเพื่อน
...กูว่าพักนี้มันจับตูดกูบ่อยชอบกล.........
เฮ้ย จริงง่ะ? กูก็โดนเหลือมกัน
วะ!! สงสัยมันจะเริ่มเบี่ยงเบน
โธ่ เพื่อนกู
ดีที่มันไม่ลามไปจับของผู้หญิง
ไม่เลวนะ..... เอ่อ กูหมายถึงมันไม่ดีน่ะ......
Event 01.1
ไอ้เกย์ พวงสวรรค์ของไอ้เกย์ กางเกงในสีขาวและคาราโอเกะในห้องดนตรี
อดีตกาล.... เขารู้จักไอ้เกย์นี่ตั้งแต่ม.1 สนิทกันสุดชีวิตตอนม.3แทบจะถึงขนาดผลัดกันอมเดือยได้เลยถ้าเยาไม่เกลียดเกย์ซะก่อน เอ่อ.... ตอนนั้นมี เขา แหม เยา ไฝ กลุ่มระยำที่เอาแต่เฮาฮาลูกเดียวไม่เป็นอันทำมาหาแดก โดนหวดตูดทุกคาบอยู่เนืองๆ
ห้องดนตรี กับการสอบร้องคาราโอเกะ
เยาเดินตัวสั่นฝ่าบุคลากรหน้าเหี้ยม(ม.3/5)ไปยังกลางห้อง บังกั๊กระหว่างคนดูและทีวีจากนั้นเพลง เซ็กซี่ บรรเลงเฟดอิน(Fade in)ขึ้นมาและเขาร้องใส่ไมค์ตามองพื้นอันว่างเปล่า ห้องเงียบกริบแต่มีเสียงตดประปราย (เขาเชื่อว่าส่วนหนึ่งคือไอ้บอส) เยาร้องเรื่อยเปื่อยเสียงเขาบูดเปรี้ยวและเหม็นเน่า นางเอกในจอเงินส่ายตูดหมุนห่วงไปมาหลังจากนั้นเยาหัวเราะให้ไมค์เขาหันไปหาทีวีเพื่อท่องเนื้อเพลง เริ่มโยกตัวเล็กน้อยเมื่อได้อารมณ์แต่ห้องกำลังจะหัวเราะ
พรึ่บ!!
ทุกคนเห็นกางเกงวอร์มสีแดงกองอยู่บนพื้น กรอมขานายสุกฤษฏิ์ซึ่งบัดนี้เหลือเพียงท่อนขาเปลือยเปล่าและ.....พวงสวรรค์
พรืด!! เยาโชว์ เจี๊ยว!!! ใครคนหนึ่งหลุดปากออกมา สุกฤษฏิ์ตัวน้อยในกางเกงในสีขาวคาดแถบดำชูคอทักทายคนดูในห้อง ผู้หญิงในห้องดนตรีตาค้างคนหนึ่งยกมือขึ้นลูบปากอย่างลืมตัว ฮินาตานะสันนิษฐานแบบอมตีนเข้าปากว่าเธอกำลังเลียริมฝีปาก
ตัวการจับขากางเกงเยานอนโบกมือให้ทุกคน เวลาในโลกหยุดหมุนสองวินาทีหลังจากนั้นเยาแทบจะต้องซุกหัวเข้ากับตูดใหญ่อันสุดเหม็นของไอ้บัง(เกิ้ล) เขารีบถีบหัวไอ้ช็อกโก้ ฮีโร่ผู้ดึงกางเกงออกห่างแล้วใส่กางเกงกลับเข้าที่ เพลงเซ็กซี่ยังดำเนินต่อไปแต่ทุกคนกลับดูความเซ็กซี่ที่ยืนอยู่หน้าเวทีเสียมากกว่า
ไอ้จ้อนมันใหญ่ชะมัด........ใครคนหนึ่งพูดอย่างอิจฉา ตามด้วยเสียงแลบลิ้นตวัดริมฝีปากของไอ้ใครอีกคน
Event 01.2
ไอ้เกย์ ไอ้เกย์คิง และไอ้เกย์ควีนในวันถ่ายหนัง
Society Molestationer หนังเรื่องนี้ ใครหลายคนได้ยินแล้วคงนั่งหัวเราะจนขี้ราด ไม่ก็นั่งทำท่าเหมือนประจำเดือนไม่มาเป็นแน่แท้ เอ่อ...มันเป็นหนังรายงานวิชาภาษาอังกฤษตอนม.4ของกลุ่มฮินาตานะนั่นเอง
เทก 4 Our soul will go on
ทนง อย่าตายนะ ทนง!!สุกฤษฏิ์เขย่าร่างที่หายใจรวยรินของเพื่อนรักซึ่งบัดนี้นอนอยู่ในอ้อมแขนของเขา
อั่ก....เยา นายต้อง............เอ่อ............
คัท คัทเว้ย! ลืมบทล่ะสิมึง เอาใหม่ เทก 4 รีสตาร์ท แอ็กชั่น!!กล้องเปิดอีกครั้งคราวนี้เยาแอบถลกแขนเสื้อขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ
ทนง อย่าตายนะ ทนง!!สุกฤษฏิ์เขย่าร่างที่หายใจรวยรินของเพื่อนรักซึ่งบัดนี้นอนอยู่ในอ้อมแขนกล้ามเป็นมัดและเหม็นเหงื่อของเขา
อั่ก....เยา นายต้อง.........
ผ่านไปอีกเทคผู้กำกับปาดเหงื่อเม็ดใหญ่แล้วรันผลงานที่ได้ขึ้นดู
..........นี่มันหนังอีโรติคเรอะไงวะเนี่ยภาพในจอกล้องเป็นไอ้เตี้ยคนหนึ่งซึ่งนอนอยู่บนตักของนักกล้ามที่ถลกแขนเสื้อขึ้น ใบหน้าไอ้เตี้ยหลับตาพริ้มและปากขยับไปมาเหมือนกำลังจะดูดขลุ่ยสวรรค์ของนักกล้ามเบื้องหน้า ซึ่งนักกล้ามเองก็เขย่าตัวเขาด้วยท่าทีรุกเร้าเช่นกัน และ.....
ปรัช ....ปิดเหอะ......กูจะอ้วกแล้วนักแสดงคนหนึ่งโพล่งอย่างสุดทนเขาหันไปยิ้มแหยๆ เมื่อเยาหยิบกล้องขึ้นเปิดดูทุกคนแตกกระเจิงไปคนละทางจากนั้นมีฟ้าคำรามดังมาจากที่ถ่ายทำ
........................
Event 02
Who s my BUDDY?
ช่วงหนึ่งในห้องม.5/4เกมบั๊ดดี้อุบัติขึ้นท่ามกลางเสียงยี้อย่างผิดหวังจากผู้ที่จับฉลากได้คนที่ดวงไม่เคยโคจรมาใกล้กันเลยแม้แต่น้อย เอ่อ ผมจะเล่าให้ฟัง
กติกาเกมนี้ง่ายๆครับ แค่จับชื่อเพื่อนมาคนหนึ่ง แล้วบริการหรือช่วยเหลือไอ้หมอนั่นอย่างไรก็ได้ไม่ให้รู้ตัว จนถึงวันกำหนดแล้วเขาจะยืนหน้าที่ประชุม ทายชื่อคนที่เขาคิดไว้และเปิดเผยตัวจริง ก็เป็นเกมง่ายๆสำหรับกระชับมิตรเล็กๆน้อยๆ.......
ผมได้.....ณพล
เอ่อ บั๊ดดี้ของผม แบงค์ เป็นคนน่ารัก เขาหยิบยื่นมาลัยลูกกวาดให้โดยแอบสอดใส่ในกระเป๋านักเรียนตบท้ายด้วยทาโร่และช็อกโกแลต วันเฉลยเขายิ้มเป็นกันเองแล้วชนะใจผมได้ง่ายดาย
เอ่อ คนที่ผมบั๊ดดี้คือณพล และถ้าผมเป็นณพล ผมคงบรรยายดังนี้
Napol s Diary
Napol laubawonsrettie (Earth)
วันแรกของเกมบั๊ดดี้ผมไม่ได้อะไรเลยครับ ....ผมคิดว่าบั๊ดดี้ของผมก็คงเป็นไอ้กุ๊ยไม่เอาอ่าวที่วันๆไม่คิดจะบริการอะไรใครนอกจากบริการช่วยตัวเองอยู่หน้าจอคอมทั้งวัน ผมคิดว่าถ้าผมนั่งเรียนไปคนเดียวเงียบๆผมอาจจะลืมเรื่อง สวะ พวกนี้ไปก็ได้ เพื่อพ่อและแม่ ผมจะตั้งใจเรียนครับ ............ วันนี้ผมได้พวงมาลัยลูกอมมายมิ้นต์ครับ แถมยังมีกระดาษใบ้มาด้วยว่าใครเป็นบั๊ดดี้ ผมคิดว่านี่เป็นการกระทำเพื่อหวังผลตอบแทนล่วงหน้าอย่างแน่นอน แต่แม่สอนไว้ว่าให้มองโลกในแง่ดี ผมจึงมองโลกใหม่ ผมคิดว่าบั๊ดดี้ผมต้องเป็นผู้หญิงแน่ๆเลย ............. วันนี้มีปลากระป๋องส่งมาบนโต๊ะของผมครับ ใครมันช่างอุตริวิตถารความคิดชั่วช้าสามานย์ปานนี้นะถึงได้คิดส่งปลากระป๋องมาให้ผม ผมขอกลับคำพูดครับ หมอนี่ต้องไม่ใช่ผู้หญิงแน่ๆ อาจจะเป็นเศษขยะให้ห้องเราคนนึงที่พยายามจะยัดเยียดปลากระป๋องให้ผมกินแล้วแอบหัวเราะเยาะ ฝันไปเถอะครับ เพราะผมจะเอาไปให้แม่ทำยำปลากระป๋องที่บ้าน หึหึ....... ตอนบ่ายมีก้อนหินก้อนหนึ่งอยู่บนโต๊ะผมครับ มีกระดาษโน้ตเขียนไว้ว่า ที่ระลึกจากแม่น้ำโขง ด้วย มันคิดอะไรของมันกันเนี่ย! ดูยังไงก็หินจากสวนในพลาซ่าโรงเรียนชัดๆเลย มันคงคิดว่ามุขนี้ตลกมากสินะ ฮึ่ม ผมจะโยนหินก้อนนี้ไว้ในห้องนี่แหละ ให้เวรมันกวาดไปแล้วกัน ............... วันนี้ผมได้สีผสมอาหารครับ ตอนแรกผมจะลองกินมันดูแต่มีนักเรียนในห้องห้ามเอาไว้ พ่อแม่ไอ้คนส่งมันคงไม่เคยสั่งสอนเลยสินะเนี่ยว่าสีผสมอาหารมันกินเปล่าๆไม่ได้มันถึงไม่ส่งมาให้ผม ฮึ รู้งี้ผมใส่ในปลากระป๋องก็ดีหรอก เผื่อจะเป็นปลากระป๋องราดซ้อสสีชมพู ............... วันนี้ถึงวันกำหนดเปิดเผยตัวบั๊ดดี้แล้วครับ แต่บั๊ดดี้ของผมก็ยังไม่ออกมาเสนอตัวซักที ...หรือผมเป็นคนไม่น่าคบมากถึงขนาดบั๊ดดี้ยังไม่อยากคุยด้วยกันนะ ไม่หรอก ผมว่าเขาคงต้องมีเหตุผล เขาอาจจะยังอยากเล่นบั๊ดดี้อยู่ต่อก็ได้ ผมไม่แน่ใจครับ แต่ผมว่าเรียนหนังสือสำคัญกว่าเกมบั๊ดดี้นะครับ........ .......................................... |
Event สุดท้าย
ฮินาตานะ ไดอารี่ กับวันอันโหดร้าย(สโม็ค เดย์)
วันนี้ผมเหนื่อยจังเลย..... เฮ้ย งานเยอะเว้ย งานระยำตำบอนอะไรนักก็ไม่รู้ เฮ้อ อย่างน้อย วันนี้ก็ดมกลิ่นปากไอ้เปาก็วันสุดท้าย มันต้องชอบสิ เนอะ อย่าลืมว่าตอนออกมาอย่าห่อไหล่ เดินออกมาก็ต้องอย่างมั่นใจ จะรำพึงไว้ทีหลัง ถ้าจะโกง กรุณามีฟอร์ม แต่คงยากซะแล้วงานนี้..... ซ่อมคณิตกันไหมเพื่อน? |
(9 / 24 / 05) ปรัช สินธุนาวา
Hinatana , Grandfoll2005
*รูปนี้คือโดจิน "Sophism" ทำตอนเดือนห้าของปีนี้แต่ไม่เสร็จสมบูรณ์จึงเหลือแต่โครงสร้างตัวละคร(นักเรียน ควันปืน ผู้หญิง และแมงดา)เลยวาดภาพนี้ทิ้งไว้เล่นๆเป็นอนุสรณ์
(ยืนยังอีกทีว่าไม่ทราบจริง ๆ) มันมีเหตุผลแน่นอน ไม่ต้องกังวล เจ้าตัวที่รู้ว่าเราเป็นบัดดี้แล้วอ่ะ พอถึงวันเฉลยทำไมไม่มาแสดงตัวหล่ะ ให้เราได้รู้สึกปลาบปลื้มบ้าง ถึงแม้ว่าเอกจะเฉลยบัดดี้ได้ไม่หมดไม่ครบคนก็ตาม (ในใจก็รู้สึกว่าเขาเป็นคนทำงานค่อยไม่ละเอียด เพราะไม่ยอมเฉลยให้หมดทุกคน หรือไม่ก็น่าจะติดชื่อบนบอร์ดไว้ให้เห็นเป็นบุญตาบ้างก็ยังดี) รู้มั้ย ทีแรกเนี่ย ความคิดที่ถูกต้องเลยของปรัชนั่นคือเรานึกว่าบัดดี้เราเป็นผู้หญิง ใช่แล้ว!!! ทำไมเก่งถึงเพียงนี้ฟะ ?? กินอะไรมามันถึงได้ฉลาดขนาดนี้ ช่างสอดรู้เรื่องชาวบ้านจริง ๆ นะ เดี๋ยวตีตายเลย 
ที่สันนิษฐานว่าเป็นผู้หญิงก็เพราะลูกอมมายมิ้นนั่นแหละที่ทำเป็นมงกุฎ แถมยังเขียนด้วยปากกาหมึกสีซึ่งแทบยะไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าทำหรอก แถมลายมือยังเป็นระเบียบอีกด้วย แล้วไอ้ปลากระป๋องเนี่ย เราไม่ได้มีความคิดที่ประหลาดเลยนะ เรากลับดีใจเสียอีกว่ามีคนให้ของแปลกกับเรา เราชอบกินปลาอยู่แล้ว ขอบคุณหลาย ๆ แต่ยังไงก็ยังคิดอยู่ดีว่าต้องเป็นผู้หญิงแน่นอน
เราตกใจมาก ๆ เราไม่คิดเลยว่าบัดดี้ที่เป็นผู้หญิงทำไม่ถึงแรงขนาดนี้! ถึงขั้นไปเอาหินจากแม่น้ำโขงมาฝากเป็นที่ระลึกเลยเชียวหรือ!! เธอแน่มาเลยที่ทำกับฉันถึงเพียงนี้ จิตใจเรา ความฝันเรา สลายลงในชั่วพริบตา นี่หรือผู้หญิงในใจของเรา อ้ากกกกกกกกกกกกกกกก
รูปสวยมากๆ ชอบวะ 
จพรอพี่ปรัชมาเขียนอะเกน
