2005/Sep/24

Hinatanas diary [Orange theme]

Hinatana (ปรัช สินธุนาวา)

(Grandfoll) combine with group of m.3/5 # 22 central diary.

Hinatana , Grandfoll 2005

Grey Town.

Before Test (9 / 24 / 05)

Talk

ครั้งนี้เป็นไดอารี่ปิดท้ายก่อนที่อัสสัมชัญสมุทรปราการจะก้าวเข้าสู่ฤดูสอบปลายภาค พวกคุณเครียดจนขี้ไหลแน่เพราะที่นั่งถูกสลับคั่นระหว่างชั้นเรียนฉะนั้นโอกาสลอกของคุณแทบเท่ากับศูนย์ เอ่อ ก่อนที่จะเริ่มอะไรผมขอทวนรายชื่อสมาชิกอีกครั้ง ผมหวังว่าเป็นเกียรติเล็กๆน้อยๆของผมที่มีพวกคุณช่วยค้ำจุนให้บันทึกนี้อยู่ตลอดรอดฝั่งได้ด้วยดี

รายชื่อสมาชิกประจำ(Expert)

1. นายกร กังวานสุรไกร (กร)ห้องม.5/4

2. นายสง่าพงศ์ พลับจีน (หง่า, พลับ)ห้องม.5/2

3. นายชัยพฤกษ์ มุดเพ็ง (บูม)ห้องม.5/4

4. นายปัจจาพงศ์ ศุภชัยเจริญ (กั๊บ)ห้องม.5/4

5. นายอัครเดช พริ้มพราย (เติก)ห้องม.5/2

6. นายธนากรณ์ ประทีปพิชัย (ฟ้า)ห้องม.5/4

รายชื่อสมาชิกขาจร(Medium)

1. นายสุกฤษดิ์ เยา (เยา, บ๊อบ)ห้องม.5/5

2. นายวริศ ภาณุพัฒนพงศ์ (วอ, ริด)ห้องม.5/2

3. นายระชา โหลทอง (โหล)ห้องม.5/4

รายชื่อสมาชิกระดับพิเศษ(VIP. Exclusive)

1. นายปรเมศร์ อร่ามเสรีวงศ์ (แหม)ห้องม.5/2

รายชื่อสมาชิกใหม่(Beginner)  ยินดีต้อนรับนะครับ

1. นายธราดล กิตติสุพัฒน์ (ดอน)ห้องม.5/4

อ้อ ผมก็เพิ่งรู้นี่แหละว่าเหลือทั้งหมดสิบเอ็ดคน ขาดหายไปหลายคนเหมือนกันแต่โอเค ผมลั่นวาจาไว้แล้วว่าหากไม่ชอบเชิญเปิดตูดหนีไปได้เลย แต่ใครอ่านแล้วถูกใจ แต่ไม่คอมเม้นต์ ไม่มีการติดต่อใดๆทั้งสิ้น ผมว่าคุณควรนอนหงายบนเตียง เอาตีนก่ายหน้าผากแล้วเริ่มคิดได้แล้วละ หรือคุณอยากได้ตีนผม? ไม่ว่ากัน

ทีนี้เข้าเรื่องได้แล้ว เอ่อ วันนี้ผมค่อยข้างไม่สบายเพราะควันระยำจากรถเฮงซวยบนท้องถนนเลียบโรงเรียนราชวินิต แรงจับขั้นจับไข้อยู่ที่เซนทรัล ขออภัยสมาชิกสง่าพงษ์ที่ต้องให้ไปเป็นแพทย์ส่วนตัวโดยที่คุณเองก็ไม่รู้ว่าร่างกายผมเริ่มกรอบๆ ขอขอบคุณ

บันทึกวันนี้ผมไม่มีเรื่องอะไรจะเล่า แต่ผมอยากให้พวกคุณคลายเครียดนี่นา ...คุณรู้จักหนังสือ นินทากรุงเทพไหม? ไม่เป็นไร คงไม่รู้สักคน เอาเป็นว่าวันนี้บันทึก นินทาอัสสัมชัญ ก็แล้วกัน

อ้อ ยาวแน่นอน อย่าอ่านแทนหนังสือสอบ และอย่าอ่านก่อนสอบ(เดี๋ยวความรู้รั่ว) แต่คอมเม้นต์งามๆหากท่านอ่านจบ อ่านไม่จบไปไกลๆตีน

Event 01

ไอ้เกย์

....ไอ้เกย์

....ไอ้เกย์?

........ไอ้เกย์!?!?

มันเป็นใคร? ผมให้คุณคิดสามวินาที.........

ใบ้ก็ได้ เขา เอ่อ เขา.....เป็นคนที่ชอบกล้าม เขามีผมทรงไม้กวาดและยืนแอ่นตูดอย่างบึกบึน เขาชอบกล้ามและชอบเนื้อแก้มก้นเวลาเกร็งเป็นพิเศษ ตัวเขาชื้นเหงื่อและเหนียวเหมือนหอยทากตลอดเวลา นอกจากนั้นเขายังเป็นพวกบ้ากำลังอีกด้วย..........พิเศษ เขาเป็นชายที่เกย์ทุกคนต้องหลงใหลในกล้ามเนื้อและรูปทรงอันยั่วยวน ถึงขนาดเคยถูกเกย์ทักในเซนทรัล และเกือบโดนอัดตูดตอนไปจตุจักรมาแล้ว (หมายเหตุ ผมคิดว่าตอนนี้เขาต้องพกมีดเดินจตุจักร)

เฉลย

หมับ!!

เสียงมือกางห้านิ้วแล้วบีบเข้าหนั่นเนื้อแก้มก้นเต็มแรง เนื้อแน่นถูกขยี้ด้วยฝ่ามืออย่างตะกละตะกลาม เขารีบร้อนขยำอย่างสุขสันต์และกระสันในอารมณ์แล้วปล่อยมือทิ้งเหยื่อให้อารมณ์ค้างอยู่อย่างนั้น ฮินาตานะหันวูบไปดูชายที่ขยำตูดเขา

เฉลย = เยา

เฮ้ย!? พักนี้มึงเป็นเชี่ยอะไรว้ะ ชอบจับตูดกูจัง ...เชี่ย ขนลุก

เฮ้ยปรัช เดี๋ยวมึงไปหาไอ้แหมกับกูไหม?เยาเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน มือยุกยิกล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงดีที่ไม่ได้เกาเป้าอย่างเมามัน ฮินาตานะไม่คิดอะไรมากเนื่องจากเขาถูกจับจนชิน และเขาเองก็ไม่ได้รังเกียจมือแข็งแรงหยาบกร้านที่ชุ่มโชกได้ด้วยเหงื่อเท่าไหร่ ....เอ่อ เอาเป็นว่าผมล้อเล่นแล้วกัน โอเคไหม?

เยาเป็นเกย์หรือ?

เยาไม่ได้เป็นเกย์ เยาเกลียดเกย์

แต่เยาชอบจับตูดเกย์ และบางทีก็จับพวงสวรรค์ของเกย์(ฮินาตานะ)

บางทีก็ลามปามถึงตูดเพื่อนฝูง(ปรเมศร์)

บทสนทนาทางโทรศัพท์ของเขา(ผู้เขียน)และเพื่อน

...กูว่าพักนี้มันจับตูดกูบ่อยชอบกล.........

เฮ้ย จริงง่ะ? กูก็โดนเหลือมกัน

วะ!! สงสัยมันจะเริ่มเบี่ยงเบน

โธ่ เพื่อนกู

ดีที่มันไม่ลามไปจับของผู้หญิง

ไม่เลวนะ..... เอ่อ กูหมายถึงมันไม่ดีน่ะ......

Event 01.1

ไอ้เกย์ พวงสวรรค์ของไอ้เกย์ กางเกงในสีขาวและคาราโอเกะในห้องดนตรี

อดีตกาล.... เขารู้จักไอ้เกย์นี่ตั้งแต่ม.1 สนิทกันสุดชีวิตตอนม.3แทบจะถึงขนาดผลัดกันอมเดือยได้เลยถ้าเยาไม่เกลียดเกย์ซะก่อน เอ่อ.... ตอนนั้นมี เขา แหม เยา ไฝ กลุ่มระยำที่เอาแต่เฮาฮาลูกเดียวไม่เป็นอันทำมาหาแดก โดนหวดตูดทุกคาบอยู่เนืองๆ

ห้องดนตรี กับการสอบร้องคาราโอเกะ

เยาเดินตัวสั่นฝ่าบุคลากรหน้าเหี้ยม(ม.3/5)ไปยังกลางห้อง บังกั๊กระหว่างคนดูและทีวีจากนั้นเพลง เซ็กซี่ บรรเลงเฟดอิน(Fade in)ขึ้นมาและเขาร้องใส่ไมค์ตามองพื้นอันว่างเปล่า ห้องเงียบกริบแต่มีเสียงตดประปราย (เขาเชื่อว่าส่วนหนึ่งคือไอ้บอส) เยาร้องเรื่อยเปื่อยเสียงเขาบูดเปรี้ยวและเหม็นเน่า นางเอกในจอเงินส่ายตูดหมุนห่วงไปมาหลังจากนั้นเยาหัวเราะให้ไมค์เขาหันไปหาทีวีเพื่อท่องเนื้อเพลง เริ่มโยกตัวเล็กน้อยเมื่อได้อารมณ์แต่ห้องกำลังจะหัวเราะ

พรึ่บ!!

ทุกคนเห็นกางเกงวอร์มสีแดงกองอยู่บนพื้น กรอมขานายสุกฤษฏิ์ซึ่งบัดนี้เหลือเพียงท่อนขาเปลือยเปล่าและ.....พวงสวรรค์

พรืด!! เยาโชว์ เจี๊ยว!!! ใครคนหนึ่งหลุดปากออกมา สุกฤษฏิ์ตัวน้อยในกางเกงในสีขาวคาดแถบดำชูคอทักทายคนดูในห้อง ผู้หญิงในห้องดนตรีตาค้างคนหนึ่งยกมือขึ้นลูบปากอย่างลืมตัว ฮินาตานะสันนิษฐานแบบอมตีนเข้าปากว่าเธอกำลังเลียริมฝีปาก

ตัวการจับขากางเกงเยานอนโบกมือให้ทุกคน เวลาในโลกหยุดหมุนสองวินาทีหลังจากนั้นเยาแทบจะต้องซุกหัวเข้ากับตูดใหญ่อันสุดเหม็นของไอ้บัง(เกิ้ล) เขารีบถีบหัวไอ้ช็อกโก้ ฮีโร่ผู้ดึงกางเกงออกห่างแล้วใส่กางเกงกลับเข้าที่ เพลงเซ็กซี่ยังดำเนินต่อไปแต่ทุกคนกลับดูความเซ็กซี่ที่ยืนอยู่หน้าเวทีเสียมากกว่า

ไอ้จ้อนมันใหญ่ชะมัด........ใครคนหนึ่งพูดอย่างอิจฉา ตามด้วยเสียงแลบลิ้นตวัดริมฝีปากของไอ้ใครอีกคน

Event 01.2

ไอ้เกย์ ไอ้เกย์คิง และไอ้เกย์ควีนในวันถ่ายหนัง

Society Molestationer หนังเรื่องนี้ ใครหลายคนได้ยินแล้วคงนั่งหัวเราะจนขี้ราด ไม่ก็นั่งทำท่าเหมือนประจำเดือนไม่มาเป็นแน่แท้ เอ่อ...มันเป็นหนังรายงานวิชาภาษาอังกฤษตอนม.4ของกลุ่มฮินาตานะนั่นเอง

เทก 4 Our soul will go on

ทนง อย่าตายนะ ทนง!!สุกฤษฏิ์เขย่าร่างที่หายใจรวยรินของเพื่อนรักซึ่งบัดนี้นอนอยู่ในอ้อมแขนของเขา

อั่ก....เยา นายต้อง............เอ่อ............

คัท คัทเว้ย! ลืมบทล่ะสิมึง เอาใหม่ เทก 4 รีสตาร์ท แอ็กชั่น!!กล้องเปิดอีกครั้งคราวนี้เยาแอบถลกแขนเสื้อขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ

ทนง อย่าตายนะ ทนง!!สุกฤษฏิ์เขย่าร่างที่หายใจรวยรินของเพื่อนรักซึ่งบัดนี้นอนอยู่ในอ้อมแขนกล้ามเป็นมัดและเหม็นเหงื่อของเขา

อั่ก....เยา นายต้อง.........

ผ่านไปอีกเทคผู้กำกับปาดเหงื่อเม็ดใหญ่แล้วรันผลงานที่ได้ขึ้นดู

..........นี่มันหนังอีโรติคเรอะไงวะเนี่ยภาพในจอกล้องเป็นไอ้เตี้ยคนหนึ่งซึ่งนอนอยู่บนตักของนักกล้ามที่ถลกแขนเสื้อขึ้น ใบหน้าไอ้เตี้ยหลับตาพริ้มและปากขยับไปมาเหมือนกำลังจะดูดขลุ่ยสวรรค์ของนักกล้ามเบื้องหน้า ซึ่งนักกล้ามเองก็เขย่าตัวเขาด้วยท่าทีรุกเร้าเช่นกัน และ.....

ปรัช ....ปิดเหอะ......กูจะอ้วกแล้วนักแสดงคนหนึ่งโพล่งอย่างสุดทนเขาหันไปยิ้มแหยๆ เมื่อเยาหยิบกล้องขึ้นเปิดดูทุกคนแตกกระเจิงไปคนละทางจากนั้นมีฟ้าคำรามดังมาจากที่ถ่ายทำ

........................

Event 02

Who s my BUDDY?

ช่วงหนึ่งในห้องม.5/4เกมบั๊ดดี้อุบัติขึ้นท่ามกลางเสียงยี้อย่างผิดหวังจากผู้ที่จับฉลากได้คนที่ดวงไม่เคยโคจรมาใกล้กันเลยแม้แต่น้อย เอ่อ ผมจะเล่าให้ฟัง

กติกาเกมนี้ง่ายๆครับ แค่จับชื่อเพื่อนมาคนหนึ่ง แล้วบริการหรือช่วยเหลือไอ้หมอนั่นอย่างไรก็ได้ไม่ให้รู้ตัว จนถึงวันกำหนดแล้วเขาจะยืนหน้าที่ประชุม ทายชื่อคนที่เขาคิดไว้และเปิดเผยตัวจริง ก็เป็นเกมง่ายๆสำหรับกระชับมิตรเล็กๆน้อยๆ.......

ผมได้.....ณพล

เอ่อ บั๊ดดี้ของผม แบงค์ เป็นคนน่ารัก เขาหยิบยื่นมาลัยลูกกวาดให้โดยแอบสอดใส่ในกระเป๋านักเรียนตบท้ายด้วยทาโร่และช็อกโกแลต วันเฉลยเขายิ้มเป็นกันเองแล้วชนะใจผมได้ง่ายดาย

เอ่อ คนที่ผมบั๊ดดี้คือณพล และถ้าผมเป็นณพล ผมคงบรรยายดังนี้

Napol s Diary

Napol laubawonsrettie (Earth)

วันแรกของเกมบั๊ดดี้ผมไม่ได้อะไรเลยครับ ....ผมคิดว่าบั๊ดดี้ของผมก็คงเป็นไอ้กุ๊ยไม่เอาอ่าวที่วันๆไม่คิดจะบริการอะไรใครนอกจากบริการช่วยตัวเองอยู่หน้าจอคอมทั้งวัน ผมคิดว่าถ้าผมนั่งเรียนไปคนเดียวเงียบๆผมอาจจะลืมเรื่อง สวะ พวกนี้ไปก็ได้ เพื่อพ่อและแม่ ผมจะตั้งใจเรียนครับ

............

วันนี้ผมได้พวงมาลัยลูกอมมายมิ้นต์ครับ แถมยังมีกระดาษใบ้มาด้วยว่าใครเป็นบั๊ดดี้ ผมคิดว่านี่เป็นการกระทำเพื่อหวังผลตอบแทนล่วงหน้าอย่างแน่นอน แต่แม่สอนไว้ว่าให้มองโลกในแง่ดี ผมจึงมองโลกใหม่ ผมคิดว่าบั๊ดดี้ผมต้องเป็นผู้หญิงแน่ๆเลย

.............

วันนี้มีปลากระป๋องส่งมาบนโต๊ะของผมครับ ใครมันช่างอุตริวิตถารความคิดชั่วช้าสามานย์ปานนี้นะถึงได้คิดส่งปลากระป๋องมาให้ผม ผมขอกลับคำพูดครับ หมอนี่ต้องไม่ใช่ผู้หญิงแน่ๆ อาจจะเป็นเศษขยะให้ห้องเราคนนึงที่พยายามจะยัดเยียดปลากระป๋องให้ผมกินแล้วแอบหัวเราะเยาะ ฝันไปเถอะครับ เพราะผมจะเอาไปให้แม่ทำยำปลากระป๋องที่บ้าน หึหึ.......

ตอนบ่ายมีก้อนหินก้อนหนึ่งอยู่บนโต๊ะผมครับ มีกระดาษโน้ตเขียนไว้ว่า ที่ระลึกจากแม่น้ำโขง ด้วย มันคิดอะไรของมันกันเนี่ย! ดูยังไงก็หินจากสวนในพลาซ่าโรงเรียนชัดๆเลย มันคงคิดว่ามุขนี้ตลกมากสินะ ฮึ่ม ผมจะโยนหินก้อนนี้ไว้ในห้องนี่แหละ ให้เวรมันกวาดไปแล้วกัน

...............

วันนี้ผมได้สีผสมอาหารครับ ตอนแรกผมจะลองกินมันดูแต่มีนักเรียนในห้องห้ามเอาไว้ พ่อแม่ไอ้คนส่งมันคงไม่เคยสั่งสอนเลยสินะเนี่ยว่าสีผสมอาหารมันกินเปล่าๆไม่ได้มันถึงไม่ส่งมาให้ผม ฮึ รู้งี้ผมใส่ในปลากระป๋องก็ดีหรอก เผื่อจะเป็นปลากระป๋องราดซ้อสสีชมพู

...............

วันนี้ถึงวันกำหนดเปิดเผยตัวบั๊ดดี้แล้วครับ แต่บั๊ดดี้ของผมก็ยังไม่ออกมาเสนอตัวซักที ...หรือผมเป็นคนไม่น่าคบมากถึงขนาดบั๊ดดี้ยังไม่อยากคุยด้วยกันนะ ไม่หรอก ผมว่าเขาคงต้องมีเหตุผล เขาอาจจะยังอยากเล่นบั๊ดดี้อยู่ต่อก็ได้ ผมไม่แน่ใจครับ แต่ผมว่าเรียนหนังสือสำคัญกว่าเกมบั๊ดดี้นะครับ........

..........................................

Event สุดท้าย

ฮินาตานะ ไดอารี่ กับวันอันโหดร้าย(สโม็ค เดย์)

วันนี้ผมเหนื่อยจังเลย.....

เฮ้ย งานเยอะเว้ย งานระยำตำบอนอะไรนักก็ไม่รู้
เฮ่อ มีเพื่อน เพื่อนก็พึ่งไม่ได้ซักคน
ไดอารี่กูก็ไม่ค่อยมีคนอ่าน ไม่ก็อ่านแล้วไม่มีคอนเม้นต์ เฮ้อ.....ไอ้บัดซบ

เฮ้อ อย่างน้อย วันนี้ก็ดมกลิ่นปากไอ้เปาก็วันสุดท้าย
เชี่ย
! แต่แม่งก็เหม็นจนวินาทีสุดท้าย
วันนี้คาบคอมผมได้เล่นเกม
วิช่วล คอปส์ทู กับไอ้กั๊บ แม่งยิงตัวประกันลูกเดียว ฮ่ะๆ ผมชนะ แต่หลังจากนั้นห้าสิบวินาทีถูกขวานจามหัวตาย
วันนี้รด.คนเยอะชิบหาย อัดกันยังกะปลากระป๋องที่กูส่งไปให้ ณพล แน่ะ
ว่าแต่ ณพล มันรู้สึกยังไง กับปลากระป๋อง, หินแม่น้ำโขง และสีผสมอาหารที่กูให้วะ

มันต้องชอบสิ เนอะ
ขากลับจากรด.เหม็นควันรถชิบหาย
! ไอ้รถเหี้ย ไอ้คนขับ ไอ้สถุล ไอ้กระดอ ไอ้หนังหุ้มปลายไม่เปิด ไอ้ชั่ว ไอ้ตูดเหม็น พ่อมึงสิ้นแม่มึง ไอ้หัวควย ไอ้!#(*&*(^#@_*(_+)**^%$!!! มึงทำกูไม่สบาย
ผมช่างเป็นคนที่น่าสงสารเหลือเกิน......จริงไหม?
อา ไดอารี่นับวันยิ่งมีคนรู้จักมากขึ้นทุกที ยิ่งคนมากเท่าไหร่ความจริงยิ่งน้อยลงเท่านั้น
ผมไม่ค่อยอยากให้ผู้หญิงมาอ่านเท่าไหร่ แต่ถ้าผู้หญิงคนไหนชอบอ่านวันนี้อ่านแล้วเอาตีนก่ายหน้าผากดูดีๆ ท่องนะโมในใจแล้วนึกพุทธธัง ธัมโม สังโค วันนี้กูเชี่ยพอหรือยัง......
อา อา จะสอบซะแล้ว
อูวว์...หนังสือไม่ได้อ่านซักตัว
ซี้ดสสสสส์ รูปโป๊สวยงาม ผมชอบภาพแนวนี้นะ มันน่ารักมาก....
ไปเปิดดูเอง เดี๋ยวบันทึกจะถูกฉีกเป็นสองเสี่ยง http://img356.imageshack.us/img356/4923/k109012822og.jpg
ติดกับแล้วโว้ย วี้ดวิ้ว เอ หรือมึงชอบวะ........
วันนี้ผมบริการสมาชิกอีกครั้ง ใครอยากเป็นติดต่อได้เลย เมล์ก็มี ฮินาตานะ แอส เอ็มเอสเอ็น ตรงตัว ไม่บิดพลิ้ว
พวกคุณเป็นกำลังใจของผม ขอบคุณที่ช่วยเหลือเกื้อกูลกันมาตลอด
พวกคุณน่ารักมาก โดยเฉพาะพวกคุณบางคนเข้าใจผมดีกว่าเพื่อนในกลุ่มผมเสียอีก
สุดท้ายนี้ ขอให้ท่านจงลืมพระเจ้า ลืมบาปบุญคุณโทษ ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง
จำไดอารี่นี้ไว้ หน้ากระดาษของผมบันทึกทุกข์และสุขผลัดเปลี่ยนหมุนเวียน
จำข้อสอบและแนวข้อสอบเอาไว้ให้มั่น เตรียมตัวให้พร้อมแล้วก้าวเข้าห้องสอบอย่างมั่นใจ

อย่าลืมว่าตอนออกมาอย่าห่อไหล่ เดินออกมาก็ต้องอย่างมั่นใจ จะรำพึงไว้ทีหลัง

ถ้าจะโกง กรุณามีฟอร์ม แต่คงยากซะแล้วงานนี้.....

ซ่อมคณิตกันไหมเพื่อน?

(9 / 24 / 05) ปรัช สินธุนาวา

Hinatana , Grandfoll2005

*รูปนี้คือโดจิน "Sophism" ทำตอนเดือนห้าของปีนี้แต่ไม่เสร็จสมบูรณ์จึงเหลือแต่โครงสร้างตัวละคร(นักเรียน ควันปืน ผู้หญิง และแมงดา)เลยวาดภาพนี้ทิ้งไว้เล่นๆเป็นอนุสรณ์